نام فایل : تینا سولیوم

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 15

حجم : 448 کیلوبایت

بنام خدا
تینا سولیوم
تینا سولیوم
نام بیماری: تنیازیس، عفونت کرم نواری خوک
چرخه زندگی
انسان تنها میزبان قطعی کرم است و متأسفانه می تواند میزبان کیست یا مرحله لاروی انگل نیز باشد.

طول کرم بالغ 4ـ 2 متر (گاهی 8 متر) و پس از رشد کامل دارای 1000ـ 800 بند است
اسولکس کروی کرم به قطر تقریبی 1 میلی متر و مجهز به چهار بادکش فنجانی و یک رستلوم کمی برآمده با دو ردیف قلاب به تعداد 30ـ 25 عدد است.

بند رسیده، چهارگوش ناقصی با سوراخ تناسلی یکطرفه و با تناوب نامنظم در بندهای متوالی است.

تخمدان سه قسمتی مرکب از دو قسمت جانبی و یک قسمت مرکزی است.
تنیا سولیوم را می توان بر اساس داشتن 12ـ 7 شاخه ی جانبی کلفت در طرفین شاخه اصلی رحم در بند بارور از تنیا ساژیناتا بازشناخت.
جایگاه کرم، قسمت فوقانی ژژنوم است و دوره ی زندگی آن طولانی و تا 25 سال می باشد.

مواد غذایی مورد نیاز کرم از محتویات روده ی میزبان تأمین می گردد.

پروگلوتیدهای انتهایی بارور و متحرک کرم به تناوب زمانی و در گروههای 6ـ 5 تایی از استروییلا جدا می شوند.

پاره شدن بندهای بارور، قبل یا بعد از ترک میزبان منجر به آزاد شدن 000/50 ـ 000/30 تخم می گردد.
میزبانان واسط انگل که مبتلا به کیست می شوند به طور معمول خوکها و گرازها هستندو گوسفند، آهو، سگ، میمون، موش صحرایی و گربه به درجات کمتری مبتلا به عفونت می شوند.
تخمهای دفع شده توسط میزبان قطعی با غذا یا توسط میزبان واسط خورده می شوند.

جنین شش قلابه پس از خروج از پوسته ی خود، وارد دیواره ی روده و سپس عروق لنفاوی یا خونی شده و به عضلات مختلف بدن حمل می گردد.
سیستی سرکوس رسیده، به نام سیستی سرکوس سلولزه، موجودی کیسه ای شکل با دیواره ی نازک، بیضی و شفاف است که اسکولکس کدر آن به داخل فرو رفته و مجهز به بادکش ها و قلاب است.

پس از خورده شدن عضلات کیست دار و عفونت زای خوک توسط انسان، کیست تحت تأثیر شیره های گوارشی حل شده و اسکولکس خارج شده و به مخاط ژژنوم می چسبد و در طی چند ماه تبدیل به کرم بالغ می شود.

نشانه شناسی
کرم بالغ که معمولا یک عدد است فقط التهاب موضعی مختصری در مخاط روده ایجاد می کند که به علت تحریک مکانیکی استروبیلا و نیز چسبیدن اسکولکس به مخاط است.

لارو سیستی سرکوس می تواند منجر به عفونتی با ضایعات شدید گردد.

معمولا ائوزینوفیلی با اهمیتی در خون محیطی دیده نمی شود.
....