نام فایل : ترمز

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 77

حجم : 1168 کیلوبایت

بسم الله الرحمن الرحیم
ترمزها:
ترمزها دستگاههایی که سرعت حرکت اجسام را کم کرده ، یا آنها را از حرکت باز می دارند. برای این کار، انرژی جنبشی و پتانسیل موجود را تبدیل به انرژی حرارتی می کنند. عمل ترمز کردن در صنعت، مخصوصاً در اتومبیل، نقش حیاتی دارد. انجام هرچه بهتر عمل ترمز، به فشار ایجاد شده در واحد سطح ترمز،ضریب اصطکاک و قابلیت ترمز برای تبدیل انرژی موجود به انرژی حرارتی بستگی دارد.
ترمزها مشابه کلاچها هستند. تفاوت بین ترمز و کلاچ را به این صورت می توان بیان کرد که کلاچها حرکت دورانی یک محور را به محور دیگر منتقل نموده، سرعت آنها را به یک سرعت، تبدیل می کنند در صورتی که ترمزها آنها را از حرکت باز می دارند.
طبقه بندی ترمزها
ترمزها بیشتر به صورت کفشکی، نواری و دیسکی ساخته می شوند. سیستمهای کنترل آنان مانند کلاچها به صورت مکانیکی، پنوماتیکی،هیدرولیکی و الکترو مغناطیسی ساخته می شوند. ترمزها برای منظورهای مختلف بکار می روند.مثلاً برای پایین آوردن جسمی، که سیستم ترمز انرژی پتانسیل را به انرژی حرارتی تبدیل می کند و یا در جسمی مانند اتومبیل، انرژی جنبشی را به انرژی حرارتی تبدیل می نماید و باعث توقف آن می شود ویا جسمی مثل آسانسور را در حالت آویزان نگه می دارند. به همین دلیل، بر حسب فرم ساختمان، مکانیزم کار آنها را طبقه بندی می نمایند..
ترمزهای کفشکی
ترمز های کفشکی که موارد استفاده انها در اتومبیل هاست به طور کلی از سه قسمت تشکیل میشوند.
1) لنت ترمز که روی قطعه فولادی به فرم نیم دایره نصب شده است و کفشک (3)نام دارد –(2)مربوط به ترمز میباشند در نتیجه فشار دادن کفشک از داخل یا خارج به چرخ عمل ترمز صورت میگیرد.
بازوی ترمز وظیفه وارد کردن نیرو به کفشک را به عهده دارد. این ترمز ها با کفشک های داخلی و خارجی نیز ساخته میشوند.
ترمزهای کفشکی به سه دسته تقسیم می شوند الف) یک کفشکی ب) دو کفشکی ج) سه کفشکی
ترمزهای دو کفشکی داخلی
این ترمزها از نظر کارکرد، مشابه ترمزهای کفشکی خارجی می باشند. در اتومبیلهای سواری و کامیونها، از این ترمزها استفاده می شود که بیشتر هیدرولیکی کار می کنند. به دلیل ممان اینرسی اتومبیل در زمان ترمز گرفتن، 55% الی 60% وزن اتومبیل به لاستیکهای جلو وارد می شود. در نتیجه، لاستیکهای جلوی ماشین همیشه نسبت به لاستیکهای عقب به اندازه 55% الی60% به گشتاور اصطکاکی نیاز دارد سیستم هیدرولیک آنها مطابق شکل زیر طراحی می گردد که به لاستیکهای جلوی ماشین، فشار زیادی را انتقال می دهند. از نظر اطمینان، سیستم ترمز جلو و عقب باید جدا از هم کار کنند. فقط برای همزمان عمل کردن به صورت هماهنگ کار میکنند
در شکل زیر مدار هیدرولیکی سیستم ترمز را می بینیم. در این تصویر نیروی وارد بر پدال ترمز به پیستون سیلندر اصلی منتقل می گردد، پیستون روغن را با فشار لازم به سیلندر داخل چرخ می فرستد و در آنجا فشار روغن باعث می شود که کفشکها از هم باز شده، به کاسه چرخ بچسبند ودر اثر اصطکاک به وجود آمده، سیستم ترمز کند.






مدار هیدرولیکی سیستم ترمز
البته این ترمزها با سیستم پنوماتیکی نیز وجود دارند. در این سیستم به جای روغن از هوای فشرده استفاده می گردد و عمل آن، مطابق عمل سیستم هیدرولیکی می باشد. در شکل زیر مدار پنوماتیکی سیستم ترمز را مشاهده می کنید.
ترمزهای نواری
دراین ترمزها، یک نوار فلزی در اطراف فلکه قرار دارد که اصطکاک ایجاد شده بین این نوارو چرخ، باعث توقف سیستم می شود. راندمان عمل ترمز، بستگی به زاویۀ پیچش نوار در اطراف چرخ، ضریب اصطکاک و تنش موجود در نوار دارد یک ترمز نواری ساده در شکل زیر دیده می شود . نوار، طوری کشیده شده و به شاسی متصل گردیده که به حالت کاملاًکشیده در آمده است.
اجزاي ترمز
سيستم ترمز پائي شامل دو بخش اصلي است. اين بخشها عبارتند از سيلندر اصلي يا پمپ زير پا و مکانيسمهاي ترمز کاسه اي يا ديسکي در چرخها. پمپ زير پا يک پمپ پيستوني رفت و برگشتي است. وقتي راننده پدال را فشار مي دهد، اين فشار به سيستم هيدروليکي منتقل مي شود، روغن ترمز از پمپ زير پا وارد لوله هاي روغن مي شود و به مکانيسمهاي ترمز مي رسد. (شکل4-1) با افزايش فشار هيدروليکي کفشکها يا لنت ترمزها به کاسه ها يا ديسکهاي چرخان فشرده مي شوند، در نتيجه نيروي مکانيکي پدال ترمز به نيروي هيدروليکي وارد بر مکانيسمهاي ترمز چرخ تبديل مي شود.
در اکثر خودروها، ترمزهاي چرخها دو به دو با هم عمل مي کنند. بدين صورت که معمولاً در خودروهاي ديفرانسيل عقب دو چرخ عقب از يک لوله روغن و چرخهاي جلو از يک لوله روغن مجزا استفاده مي کنند. در بسياري از خودروهاي ديفرانسيل جلو نيز چرخها بصورت ضربدري هرکدام به يک لوله متصلند. (شکل4-2) مجزا کردن سيستم هيدروليکي به دو بخش ، ايمني خودرو را افزايش مي دهد. اگر يکي از بخشها نشتي روغن داشته باشد و کار کند، بخش ديگر به کار خود ادامه مي دهد و خودرو را متوقف مي کند. به ندرت ممکن است هر دو بخش همزمان از کار بيفتند. در سيستمهاي قديمي، سيلندر اصلي يا پمپ زير پا فقط يک پيستون داشت. در اين سيستمها وقتي در نقطه اي از سيستم هيدروليکي عيبي بروز مي کرد، خودرو ديگر ترمز نمي گرفت.
ترمز بوستري
اکثر خودروها به سيستم ترمز بوستري مجهزند. در اين نوع سيستم وارد کردن نيروي نسبتاً کمي بر پدال ترمز براي کاهش سرعت يا متوقف کردن خودرو کافي است. در صورتي که موتور خاموش باشد يا بوستر خراب شده باشد، ترمز عمل مي کند، اما راننده بايد نيروي بيشتري به پدال ترمز وارد کند.
بوستر ترمز خلئي، سيلندري دارد که در آن پيستون يا ديافراگمي تعبيه شده است. وقتي پدال ترمز رها مي شود، پيستون در نتيجه خلا معلق مي ماند چرا که خلا در دو طرف آن برابر است. اين خلا مورد نياز بوسيله لوله اي از منيفولد بنزين يا يک پمپ خلا تامين مي شود. با فشار دادن پدال ترمز، فشار در يک طرف پيستون به فشار جو مي رسد، بنابراين پيستون به طرف ديگر کشيده مي شود و نيروي کمي که راننده به پدال وارد مي کند به کمک فشار جو افزايش مي يابد. (شکل4-3)
....